HondenPage baasje ***^Noortje^***

Wat schreven de vrienden van ***^Noortje^*** op het forum

Nadine schreef in Na bijna 8 jaar ????
Ohh de vraagtekens moesten hartjes zijn 
Nadine schreef in Na bijna 8 jaar ????
Dank jullie wel ?? woensdag nm echo ????
Nadine schreef in Na bijna 8 jaar ????
Nee deze keer niet, ik heb al een puppen meisje van 8 maand You make me Smile roepnaam ( Smiley)
Nadine schreef in Na bijna 8 jaar ????

Nadine schreef in Na bijna 8 jaar ????
Na bijna 8 jaar krijgen we als alles goed is terug briard pups. het heeft zo lang geduurd,ons laatste nest was met lilyana maar voor haar wilde ik geen 3 de nestje. En ze is er ondertussen niet meer Nala (Wicked Witch) plande we vorige loopsheid,maar ze had een anaalklier dat ontstoken en opengebarsten was,na 3 antioticas,bleek dat de antibiotica resistent was op haar virusje. Dus er moest een heel straf gegeven worden. Ze werd ondertussen loops, de dierenarts zei dat het kon maar ik vertrouwde deze medicatie toch niet,dus hebben we het uitgesteld. Ze is nu dag 21 gisteren was ze misselijk en gaf haar eten over, vandaag is alles weer oke ?? Woensdag echo ?? Maar de teef die mijn reu 14 dagen vroeger gedekt heeft is ook drachtig en over een maand is hij opnieuw naar de sperma loog geweest en alles was super. Dus ik verwacht wel dat het gelukt is
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Welcome to my world .
 
Wilma en Dobby (RIP) schreef in Vaarwel, Nukka
Oh jee, dat is schrikken. Heel veel sterkte.
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Welcome to my world .
"      Helaas er was niemand, ik heb ze even dr gang mooi laten gaan….    En na een poos kwam ze zelf weer naar mij.  " Willemijn - baasje van Vika . Bams en Ogin ¥ . Mooie foto's !
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Welcome to my world .
"      Helaas er was niemand, ik heb ze even dr gang mooi laten gaan….    En na een poos kwam ze zelf weer naar mij.  " Willemijn - baasje van Vika . Bams en Ogin ¥ .  
Wilma en Dobby (RIP) schreef in Evidensia leegloop
"Maar wat een onterecht schuldgevoel leg je neer als de baas dit niet kan en de hond wordt zonder deze onderzoeken ingeslapen?    Er wordt daar niet meer bedacht dat achter ieder dossier niet alleen euro,s staan maar ook dieren met gevoel zitten en mensen zitten die van hun dieren houden. Moet alles wat kan ook gedaan worden?   " Ineke2 Ik ken dus iemand die de diagnostische reutemeteut van darmkanker niet kon betalen. Dat liep op tot boven de 1500 euro. Ze zal nooit weten of haar hondje kanker had, of niet.
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Welcome to my world .
Mooi hoor Willemijn, dit topic. Zo hou je er een prachtig dagboek met data en foto's aan over ! Mooie foto's trouwens.  Ook van Vika haar broer(tje).  Leuk van die fokkers om zo'n foto naar je door te sturen :)  Vika zal ook wel in Spanje bewonderd worden ;)
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Welcome to my world .
" In een tissue met plakband de kliko in.  " Willemijn - baasje van Vika . Bams en Ogin ¥ . Ik kan moeilijk een vlieg kwaad doen.  Maar een teek moet eraan van mij. Dus, nee, geen tissue, dadelijk tussen het plaklint en nog eens schoen erop.
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Welcome to my world .
Pppfff... Hier nooit last van teken.  Met het warme weer naar bos en riviertjes geweest... Mijn man heeft al 5 teken bij Tara weggehaald.  Gggrrr... Het lijkt me geen goed tekenjaar... tenzij voor die vieze teken waarschijnlijk.  
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Wellicht was dit onze laatste reis...
Genieten van dromen over dingen die je meegemaakt hebt... :)
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Wellicht was dit onze laatste reis...
De laatste jaren omzeggens niet op HP geweest.  Maar voordien ook altijd genoten van jullie reizen en foto's.  En wat zijn deze ook weer mooi.  Aan dat kapelletje, ook prachtig! Ik weet hoe het is, als je van je huisdieren houdt dan pas je je eigen leven ook aan aan hun behoeften.  Een oude hond of poes voor wie dergelijke uitstappen te zwaar zijn geniet van rust en lekker liggen.  Zeker als pijnkwaaltjes onder controle gehouden kunnen worden.  Zo hadden wij een kat die altijd vlug getriggerd werd door felle of vervelende geluiden.  Ze kon zelfs niet tegen het geritsel van een broodzak of het samendrukken van een plastic fles... Na haar 15de was ze nog goed gezond en fit... maar ze werd bijna doof en ja... die kon toen echt heerlijk liggen slapen... op haar rug, pootjes omhoog... onverstoorbaar, nergens last van.  Ze genoot echt van die rust ! Als het voor Nukka moeilijk is om tochten te maken dan zal zij ze niet missen.  Dan zal lekker rustig leven kunnen liggen ideaal voor haar zijn.  En jullie, lieve mensen, jullie passen je aan ;) Ik wens je nog een mooie tijd samen en wat je aan Nanu en Nukka gegeven hebt en wat zij jullie gaven... neemt niemand van je weg.  Dat is voor altijd.  
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Wellicht was dit onze laatste reis...
De laatste jaren omzeggens niet op HP geweest.  Maar voordien ook altijd genoten van jullie reizen en foto's.  En wat zijn deze ook weer mooi.  Aan dat kapelletje, ook prachtig! Ik weet hoe het is, als je van je huisdieren houdt dan pas je je eigen leven ook aan aan hun behoeften.  Een oude hond of poes voor wie dergelijke uitstappen te zwaar zijn geniet van rust en lekker liggen.  Zeker als pijnkwaaltjes onder controle gehouden kunnen worden.  Zo hadden wij een kat die altijd vlug getriggerd werd door felle of vervelende geluiden.  Ze kon zelfs niet tegen het geritsel van een broodzak of het samendrukken van een plastic fles... Na haar 15de was ze nog goed gezond en fit... maar ze werd bijna doof en ja... die kon toen echt heerlijk liggen slapen... op haar rug, pootjes omhoog... onverstoorbaar, nergens last van.  Ze genoot echt van die rust ! Als het voor Nukka moeilijk is om tochten te maken dan zal zij ze niet missen.  Dan zal lekker rustig leven kunnen liggen ideaal voor haar zijn.  En jullie, lieve mensen, jullie passen je aan ;) Ik wens je nog een mooie tijd samen en wat je aan Nanu en Nukka gegeven hebt en wat zij jullie gaven... neemt niemand van je weg.  Dat is voor altijd.  
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Afscheid van onze PEPIJN
Nog heel veel sterkte.  Missen... kan niet anders he... x
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Tot ziens lieverd
Ik begrijp je verdriet, je mooie schat moeten missen... al is 14 jaar al heel wat, het blijft moeilijk.  Heel veel sterkte.
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Mijn allerliefste meisje….Ogin.
Zo is het Willemijn.  Bams was geweldig... En dan kijk je er zelf van op hoe Ogin ook zo geweldig en belangrijk wordt.  En ook weer een leegte achterlaat die lijkt alsof ze nooit opgevuld kan worden.  En eigenlijk kan dat ook niet en hoeft het niet.  Maar als je de mogelijkheid hebt en je kunt het aan dan zijn er nieuwe uitdagingen, die net zo belangrijk zullen worden... Die evenveel plezier en geluk kunnen brengen en die mogelijk weer een even groot verdriet kunnen bezorgen.  Is het hebben van zo'n schat het verdriet waard ?  Is het mogelijk verdriet het "niet hebben" waard ?  Onze Mac is ook maar 8,5 jaar geworden.  Dat was ik niet gewend... 15 jaar... 16 jaar... werden onze vorige honden.  En dat zijn redelijk lange perioden in een mensenleven.  Maar ook weer niet want die jaren lijken achteraf gezien gevlogen. Ik begrijp hoe moeilijk het is als je alleen leeft, of beter gezegd, als je samenleeft met zo'n fijne hond die alles voor je betekent en je moet er nu in huis alleen doorheen.  Maar alles heeft voor- en nadelen.  Wij zijn met 2 personen, houden van elkaar en van onze huisdieren..  En ja je hoeft het verdriet dan niet alleen te dragen... gedeeld door 2 dus.  Of toch niet ?  Soms is het dubbel verdriet.  Je bent met iets bezig dat je aandacht opeist of je hebt een bui van "En toch ben ik gelukkig en dankbaar dat ik Mac/Bams mocht hebben. Die zou me niet zo ongelukkig willen zien".  En net dan zie je je partner die zich op dat moment kapot voelt en het verdriet is dubbel. Laat je gevoelens spreken en je verstand mogelijkheden of onmogelijkheden bijstellen.  Of je op dit ogenblik denkt dat je niet meer aan een hond begint of dat je het wel mogelijk acht.  Er komen altijd dingen op een mens zijn pad en dan weet je plots zeker "dit doe ik of dit doe ik niet".  Als kind heb ik thuis honden gehad.  En nestjes.  En puppies.  Later ging ik voor asielhonden en voor katten die vanzelf bij ons beland zijn.  Maar ik weet dat jij voor goede kwekers gaat en er zijn er die altijd bereid zijn je hond weer op te vangen als dat nodig is.  Ik wens je hoe dan ook nog veel liefde van een wereldhond.    
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Mijn allerliefste meisje….Ogin.
Ach Willemijn, Ik lees dit nu pas.  Wat een verdriet en inderdaad... ongeloof.  Dat begrijp ik maar al te goed. Jullie konden niet anders dan deze beslissing nemen. Ogin had een mooi leven.  Wat nu aan het licht kwam zou enkel ellende brengen.  Voor jou en zeker ook voor haar. Maar wat is het spijtig, wat is het weer zo'n onwerkelijk tragisch en onverdiend gebeuren.  Een dikke knuffel van mij voor jou en Ogin. x
esther schreef in Mijn allerliefste meisje….Ogin.
Jeetje Willemijn, wat vind ik dit erg voor je...ze zal een grote leegte achter laten. Gewoon niet te bevatten. Gecondoleerd en ik wil je heel erg veel sterkte toe wensen.
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Vaarwel lieve Tessel
Sterkte.  Wat lief dat je het gemis van Tessel, de hond van vrienden hier meldt.
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Loeken afscheid
Heel veel sterkte met het gemis van je knuffelaar Loeken.
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Afscheid van onze Border Collie Mac xxx
Bedankt iedereen.  Reacties van mensen die weten hoe het voelt zijn belangrijk om het verdriet te verwerken. x
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Nieuwe pup in huis!
Wat een leuk topic !  Mooie vragen van Katie, goeie lieve antwoorden.  Katie reageert er dan ook positief op en komt met een update.  Hondenforum op zijn best :)  Veel geluk nog met de pup !
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Afscheid van onze Border Collie Mac xxx
" Wat verdrietig dat je afscheid moest nemen van MAC; voor jou de perfecte hond. Het gemis zal intens zijn. Veel sterkte met het verlies van MAC.     " Loesje Oei Loesje, ik was te vlug,  ook 3 doggies natuurlijk :(    x  
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Afscheid van onze Border Collie Mac xxx
Dankjewel voor de lieve woorden allemaal. 
T*A*R*A*, *M*A*C*† en K*Y*L*I*E*† schreef in Afscheid van onze Border Collie Mac xxx
Afscheid van Mac Mac werd de perfecte hond voor ons. Hij was de makkelijkste hond die je in huis kon hebben. Vrolijk spelen met de bal als wij konden meespelen... Rustig als we moesten werken en geen tijd hadden. Hij was echter altijd paraat om een bal of speeltje te gaan zoeken. Een top-ballenvanger die het ook nog klaarspeelde om zijn balletjes vlug in de koelkast, wasmachine of vuilbak te gooien wanneer die open gingen. De bal of een speeltje van de trap of van een verhoging (een berm bij voorbeeld) laten vallen vond hij heerlijk. Hij was onze life coach. Want weer of geen weer, om te wandelen/lopen/buiten met de bal spelen, was hij altijd paraat. En wij deden mee. Je kon geen dag overslaan om een flinke wandeling te maken en dat deed ons ook steeds goed. Ik spreek in de verleden tijd... want enige tijd geleden voelden we dat Mac's lymfeklieren gezwollen waren. Onderzoek bij de dierenarts bracht lymfeklierkanker aan het licht. Tot en met vandaag heeft Mac zijn wandeling, met onderweg spelen met de bal, gedaan. Met moeite kreeg hij de laatste dagen nog eten binnen want de gezwollen klier aan zijn keel verhinderde het normale eten en deed hem kuchen. Mac werd iets minder actief, hijgde iets vlugger, dwaalde 's nachts wat meer door het huis... Kortom, elke dag werd wat moeilijker. Iets wat Mac zo min mogelijk liet merken. Maar wij kennen hem en wachten tot hij totaal zou aftakelen, veel pijn zou hebben, veel medicatie zou moeten krijgen, in huis zou doen (wat hij nog nooit gedaan heeft), niet meer zou kunnen gaan wandelen of spelen met de bal, ... ??? ... was geen optie. Vandaag, 10 december om 13u30 hebben we onze MacGyver laten gaan. Hij voelde zich zoals altijd nog gelukkig in de auto, wandelde bij de dierenarts binnen en was rustig tot het einde. Niet te geloven hoe mooi hij op zijn buik lag zoals hij vaak lag, met zijn pootjes voor zich uit en zijn snuitje op één ervan. Hoe droevig en ontredderd we ons de laatste dagen ook gevoeld hebben en hoe moeilijk het ook is om afscheid te nemen van onze lieve mooie flinke Mac... We hebben er vrede mee hoe dit verlopen is. Rust zacht lieve Mac, al hoop ik dat je verder kunt rennen en spelen met een balletje...
Wilma en Dobby (RIP) schreef in Geen band met hond
Met mijn laatste hond heeft het echt moeten groeien. Niet dat ik hem kwijt wou, maar hij had best wel een gebruiksaanwijzing. Pas toen hij af en toe bij mij in bed mocht, net voor het slapen gaan en bij het wakker worden, kalmeerde hij een beetje en begon het een beetje te groeien. Na 2 maanden zei iemand van het asiel iets negatiefs in de zin van "oh, je gebruikt een hoofdhalster omdat de hond met een ruk je hand gekneusd heeft? Misschien zou hij elders beter af zijn." Nou, toen had ik toch zoiets van "over mijn lijk". Dobby is meer dan 13,5 jaar bij me geweest. Ik mis hem nog iedere dag.Er zijn zeldzame gevallen waarin het niet klikt, maar dat kun je niet al zo snel merken.
Dobry schreef in Gillen en blaffen in het ov
Wat een mooie hond! Ja ik zou ook iets meenemen om op te knabbelen waar hij lang mee kan doen, misschien ook een dekje meenemen? Een vertrouwd speeltje?   En in het begin maar een halte en dit steeds een beetje uitbreiden.